Η χώρα μου

67.42 

Οι φωτογραφίες του είναι αναγνωρίσιμες. Εικόνες σε τόνους άσπρου, μαύρου, γκρι. Οροσειρές, ράχες, φαράγγια, ποτάμια, καιρός βαρύς, `φορτωμένος` ομίχλη. Πρόσωπα σκαμμένα, βλέμματα διαπεραστικά, σώματα αγέρωχα, σφιγμένα. Σκηνές ζωής -πανηγύρια, γάμοι, κηδείες- όπως εκδηλώνονταν στην κοινωνία της ελληνικής υπαίθρου σε εποχές που φαίνονται μακρινές, αν και δεν είναι, ακόμα και χρονικά απροσδιόριστες για ένα μέρος του νεότερου ελληνικού πληθυσμού. Σκηνές `...από αυτές που τρώει ο χρόνος και καταστρέφει ο πολιτισμός...`, όπως ο ίδιος λέει. Η μεταπολεμική Ελλάδα μέσα από το φακό του Κώστα Μπαλάφα. Η ταυτότητα της Χώρας του με τα στοιχεία που ο ίδιος επέλεξε ως κυρίαρχα. Χώρας ρημαγμένης, με ανθρώπους που αγωνιούν και μάχονται για να δαμάσουν την άγονη γη, αλλά και να αντιμετωπίσουν τις καταστροφές που προκάλεσε ο κατακτητής και ο εμφύλιος σπαραγμός. Εικόνες που ανεξίτηλα τυπώνονται στην ασθενική συλλογική μας μνήμη, καταχωρούνται στα αρχεία της Ελληνικής Ιστορίας ως πολύτιμες μαρτυρίες και αποτελούν σπουδαίο κεφάλαιο στο υπό συγγραφή βιβλίο της Ελληνικής Φωτογραφίας.
Αν και οι φωτογραφίες του έγιναν γνωστές την τελευταία τριακονταετία, η μοναχική του διαδρομή άρχισε πολύ νωρίτερα. Η αφετηρία της βρίσκεται στα δύσκολα χρόνια της Κατοχής, όταν το πάθος του για την τέχνη του φακού συνδυασμένο με μια συνειδητή στάση προς τις ιστορικές στιγμές που βίωνε, τον ώθησαν να καταγράψει τη γενναία αντί-σταση του ηπειρωτικού λαού. Πρόκειται για `Το αντάρτικο στην Ήπειρο`, στο οποίο και ο ίδιος συμμετείχε. Από τότε, δεν έπαψε να αποτυπώνει σταθερά το γενέθλιο τόπο του, αλλά και κομμάτια της νησιωτικής και της υπόλοιπης ηπειρωτικής Ελλάδας, εστιάζοντας πάντα στους απλούς ανθρώπους και σε εκδηλώσεις που η αρχή τους χάνεται στο βάθος του χρόνου. Τίποτα δεν φωτογράφιζε στην τύχη. [...]

Εκδότης: Ποταμός

ISBN_13: 978-960-6691-34-8

Έτος: 2008

Συντελεστής: Κωνσταντίνου, Φανή

Σελίδες: 261